ΓΕΝΕΑΛΟΓΙΚΟ ΔΕΝΔΡΟ
ΝΙΚΟΛΟΠΟΥΛΟΥ...

Γενεαλογικός κλάδος

Επιλέξτε κατωτέρω τον γενεαλογικό κλάδο που σας ενδιαφέρει. Παραπέμπει στο διάγραμμά του. Εκεί, στη γραμμή επιλογών, στην κορυφή της σελίδας, έχετε στη διάθεσή σας διάφορες επιλογές και στοιχεία, όπως καταλόγους, αναζήτηση συγγενειών και προσώπων, εκτυπώσεις κτλ. Το πεντάγραμμο εικονίδιο δεξιά του κλάδου ανοίγει από εδώ τον ονομαστικό κατάλογο των προσώπων που ανήκουν σ' αυτόν.

ΝΙΚΟΛΟΠΟΥΛΟΥ Αναστασίου, ‛‛Ροβίτη’’ (1850)      

Όπως μας πληροφορεί ο δισέγγονός του και εγγονός τού Γεωργίου Νικολόπουλου Γεώργιος:

Στο χωριό υπήρχε η λαθεμένη άποψη ότι ο παππούς μου Γιώργης Νικολόπουλος καταγόταν από τα Ρόβια Ηλείας, γι’ αυτό και είχε το παρώνυμο «Ροβίτης». Η αλήθεια είναι ότι οι ρίζες τής οικογένειάς μου ξεκινάνε από το χωριό Άγιος Σώστης τού Δήμου Οιχαλίας της Μεσσηνίας. Είναι ένα ορεινό χωριό στα σύνορα τού νομού Μεσσηνίας με τους νομούς Αρκαδίας και Ηλείας.

Ο αρχαιότερος γνωστός πρόγονος, «γενάρχης» είναι ο Γιωργάκης Κοκκολός. Δεν είναι γνωστό αν αυτό είναι το επώνυμό του ή το παρώνυμό του. Επίσης δεν είναι γνωστό πότε ακριβώς έζησε. Υπολογίζοντας με βάση τους απογόνους του, περισσότερο από 200 χρόνια πριν. Τα παιδιά του πήραν το επώνυμο Γεωργακόπουλος (παιδιά τού Γιωργάκη). Τα εγγόνια του πήραν το επώνυμό τους από το όνομα του πατέρα τους, δηλαδή τα παιδιά τού Νικόλα και του Νικολού ονομάστηκαν Νικολόπουλοι και τα παιδιά τού Γιάννη ονομάστηκαν Γιαννόπουλοι.

Ο παππούς μου Γιώργης Νικολόπουλος ήταν δισέγγονος τού «γενάρχη» Γιωργάκη Κοκκολού. Γεννήθηκε το 1878 στον Άγιο Σώστη και γονείς του ήταν ο Αναστάσιος Νικολόπουλος και η Αικατερίνη Δημητρακοπούλου από το χωριό Σκληρού Μεσσηνίας. Σε πρώτο γάμο παντρεύτηκε τη Δήμητρα Μουχτούρη, που έμενε στην Καρύταινα (καταγόταν από τον Άγιο Σώστη). Απέκτησαν ένα γιό τον Νικόλα. Μετά τον θάνατό τής συζύγου του ήρθε σε δεύτερο γάμο με γυναίκα από τού Βλαχόραφτη, αγνώστων λοιπών στοιχείων, με την οποία δεν απέκτησε παιδιά. Στη συνέχεια, μετά τον θάνατο της δεύτερης γυναίκας του, παντρεύτηκε τη γιαγιά μου Γιαννούλα Σωτηροπούλου από τον Ατσίχωλο, όπου και εγκαταστάθηκαν.

Σύμφωνα με αφηγήσεις τών θείων μου, αδελφών, αλλά και εξαδέλφων τού πατέρα μου, ο παππούς μου είχε αποπειραθεί να μεταναστεύσει στην Αμερική. Με ομάδα συγχωριανών του έφτασε στον Πειραιά, όπου αυτός και κάποιοι άλλοι από την ομάδα αρρώστησαν και για καλή τους τύχη δεν έφυγαν. Στο πλοίο κατάφεραν να μπουν μόνο τέσσερις από την ομάδα. Αυτοί όμως ήταν οι άτυχοι, γιατί πνίγηκαν στο ναυάγιο του «Τιτανικού». Σήμερα στον Άγιο Σώστη, εκτός από το μνημείο πεσόντων στους πολέμους, υπάρχει και το μνημείο αυτών των τεσσάρων νεκρών στο ναυάγιο του Τιτανικού.