14 Μαΐου, γιορτή της μητέρας

Μάνα ακούς σε κάθε μέρος… Να ξαναθυμηθούμε ποιήματα που μαθαίναμε μικροί:

Μάνα κράζει το παιδάκι, μάνα ο νιος και μάνα ο γέρος,
μάν’ ακούς σε κάθε μέρος, αχ τί όνομα γλυκό!
Τη χαρά σου και τη λύπη με τη μάνα τη μοιράζεις,
στοργικά την αγκαλιάζεις, δεν της κρύβεις μυστικό.
Μες στον κόσμο άλλο πλάσμα, δε θα βρεις να σε μαντεύει
σαν τη μάνα που λατρεύει, σαν τη μάνα που πονεί.
Την υγειά της, τη ζωή της, όλα η μάνα τ’ αψηφάει,
για το τέκνο π’ αγαπαει, για το τέκνο που φιλεί.

Όπου τρέχεις, πάντα η μάνα με το νου σε συντροφεύει,
σε προσμένει, σε γυρεύει μ’ ανυπομονη καρδιά.
Κι αν εσύ σκληρός φαρμάκια την ποτίζεις την καημένη,
πάντα η μάνα σ’ απανταίνει με ολοθερμα φιλιά.
Δυστυχής όποιος τη χάσει, ο καημός είναι μεγάλος,
σαν τη μανα δεν είν’ αλλος μες τον κοσμο θησαυρός.
Κι όποιος μάνα πια δεν έχει, μάνα κράζει στ’ ονειρό του,
πάντα μάνα στον καημό του, είν’ ο μόνος στεναγμός!

Γ. ΜΑΤΡΙΝΕΛΛΗ – Α. ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΠΟΥΛΟΥ. Πίνακας Γ. ΙΑΚΩΒΙΔΗ.

ΣΧΟΛΙΑ

Το σχόλιό σας