Τετάρτη, 21 Οκτωβρίου 2020,

Εις μνήμη Γιώργου Γιαννακά…

19 Ιουλίου 2020

Στις 10 Ιουλίου 2020 έφυγε από τη ζωή νικημένος από την επάρατο νόσο ο Γιώργος Γιαννακάς.

Γιος του Γρηγόρη Γιαννακά και της Αθανασίας, το γένος Τσουτσάνη, γεννήθηκε στον Ατσίχωλο το 1947. Η μοίρα φάνηκε σκληρή και ανελέητη από τα πρώτα βήματα της ζωής του. Η Αθανασία πέθανε όταν ο Γιώργος ήταν 3 ετών και μαζί με την αγαπημένη του αδελφή Ελένη έζησαν για λίγα χρόνια κοντά στον αγαπημένο τους παππού Τριαντάφυλλου (Φίλη) και την αδελφή της μητέρας τους Μαρίνη, που τους ήταν αφοσιωμένη σε όλη τη διάρκεια της ζωής της, κι εκείνα της το ανταπέδωσαν με αγάπη και φροντίδα. Μετά τον δεύτερο γάμο του πατέρα τους με τη Φωτεινή (Πουλίτσα), ο Γιώργος και η Ελένη μετακόμισαν στην Καρύταινα και μεγάλωσαν μαζί με τα μικρότερα αγαπημένα τους αδέλφια.

Ο πόνος της απώλειας της μητέρας του εκφραζόταν στο μελαγχολικό του πρόσωπο. Όταν ήταν μικρός ανέβαινε σε ένα ψηλό Καρυτινό βουνό και από εκεί άπλωνε τα μάτια της ψυχής του στο κοιμητήριο του Ατσιχώλου για να συναντήσει την αγαπημένη του μάνα.
Τα χρόνια πέρασαν, ο Γιώργος παντρεύτηκε την υποδειγματική συζυγο και μητέρα Δήμητρα (Τούλα), απέκτησαν δύο παιδιά τον Γρηγόρη και τον Αργύρη και από τον Γρηγόρη τα δύο λατρεμένα του εγγόνια, Γιώργο και Βαγγέλη.

Αγάπησε τον Ατσίχωλο και πάντα εκδήλωνε την αγάπη του με την παρουσία του στις εκδηλώσεις του Συλλόγου αλλά και με έργα. Ο Γιώργος ανιδιοτελώς παρείχε την εργασία του στον ελαιοχρωματισμό των γραφείων του Συλλόγου στην Αθήνα, του ξενώνα του χωριού και του εξωκλήσι των Αγίων Ταξιαρχών αφήνοντας μόνιμα τα ίχνη του πατριώτη.

Ο Γιώργος Γιαννακάς υπήρξε άξιος άνθρωπος και πατριώτης, σεμνός και ευσεβής, διατήρησε σχέσεις σεβασμού και εκτίμησης με τους συνανθρώπους του, αγαπήθηκε από όλους μας και ο θάνατός του γέμισε πόνο και θλίψη την οικογένειά του και εμάς που τον αγαπήσαμε και θα μας λείπει.

Καλό ταξίδι Γιώργο…

ΣΤΑΥΡΟΥΛΑ ΧΡ. ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΥ
ΣΧΟΛΙΑ
Το σχόλιό σας...

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *