Πέμπτη, 4 Ιουνίου 2020,

ΘΕΜΑ: Παραδόσεις

Tee… γελάτε, μωρή;

Ο παππούς μου διηγούνταν. Τότε που είχε πάει μετανάστης στην Αμερική, στις αρχές του περασμένου αιώνα, στο Μπόστον καν στο Σικάγο, δεν θυμάμαι τώρα πού, πάνε πάνω από πενήντα χρόνια που έχει μεταναστεύσει οριστικά. Νεοφερμένος, λέει, τον στείλανε οι παλιότεροι να ψωνίσει, χωρίς να σκεφτούν πως δεν μιλούσε γρι αμερικάνικα.

Φτιάχνοντας χυλοπίτες…

Από το Δημοτικό ακόμα, ένα πράγμα περίμενα πάνω απ’ όλα, τελειώνοντας η σχολική χρονιά. Πέρα, φυσικά, από το να γλιτώσω το διάβασμα και τη βέργα του Δασκάλου. Πρόσκαιρα, βέβαια, γιατί θα ’ρχότανε πάλι ο Σεπτέμβρης και θα μού ’παιρνε ο διάλος τον πατέρα… Τί περίμενα; Να ’ρθεί η μέρα που

Ένας, άλλος Αγιονικόλας

Όταν ήμουνα παιδί και άκουγα από της Αράπαινας τ’ αλώνι στου Καλλίνικα το μάσκουλο κάθε Αγίου Νικολάου του Νέου να βαράει και να ηχεί η πίπιζα και το τούμπανο, ήθελα να παραβρεθώ στο πανηγύρι αυτό, αλλά δεν μπορούσα να πάω, γιατί ήμουν μικρός και ορφανός. Ήταν γύρω στα 1932. Μια